Barışın bittiği yerde başlıyor savaş.
Huzurun, eşitliğin, dostluğun, dayanışmanın gittikçe yok olmasıyla hissettiriyor kendini, yaradılışından beri içinde savaşma içgüdüsü hazır bulunan “insanoğlu”na.
Aslında savaşın olmadığı bir dünya hayal ediyor insanoğlu ve yazık ki savaşla yüzleşmeye diretiliyor.
Farklı seslerin ve aynı hislerin aynı şeyden bahsedip farklı hissetmeleri dayatılıyor yüzyıllardır.
Umutları hırsa dönüştürtüyor.
Bir barış halinin yıkımı, savaş durumunun teşhis edilmesini ve tedavi surecini anlatıyor “SINIR”. Huzuru, eşitliği, dostluğu, dayanışmayı... Aslında her şeyin insanlar için olduğunu, her şeyin insanın kendinde bittiğini…
