Bu proje, Mikis Theodorakis’in müziğini yalnızca icra etmeyi değil, O’nu sahnede yeniden var etmeyi amaçlayan disiplinlerarası bir performanstır. Yunanca sözlerin ve piyanonun yalın gücüyle ilerleyen müzik, sahnede eş zamanlı olarak bir “bedene” dönüşür. Bu beden; ışıkla nefes alan, katman katman inşa edilmiş bir formdur. Performans boyunca izleyici, bir şarkıyı dinlemekten öte, bir çağın içinden geçer. 1950’lerin kırılganlığından, 60 ve 70’lerin direnişine uzanan bu yolculuk; kumaş, ışık ve hareket aracılığıyla görünür kılınır. Sahnedeki figür, klasik bir manken değil; içten aydınlanan, yaşayan bir hafızadır. Üzerindeki katmanlar yalnızca bir kostüm değil, zamanın, duygunun ve kolektif belleğin izleridir. Işık her katmandan süzülürken, müzikle birlikte bu hafıza açığa çıkar. “Enas Aionas” (Bir Yüzyıl), geçmişi nostaljik bir anlatı olarak değil; bugünün sahnesinde yeniden hissedilen, yaşayan bir deneyim olarak ele alır. Evrim Ateşler’in parmakları piyanoda, sesi ruhlarda, Kiki Serifoglou’nun makası kumaşlarda dans ediyor.Bu performans; müzik, moda ve sahne sanatlarının kesişiminde konumlanan, izleyiciyi yalnızca izlemeye değil, hissetmeye davet eden bir deneyimdir.
