Bir zamanlar yerin, göğün ve bereketin mutlak hâkimi olan ulu ana tanrıçaların başına gelenler, kültür tarihinin en büyük itibar suikastı dosyasıdır. Ne zaman ki tarih sahnesine kılıcını kuşanan erkek kahramanlar fırladı; toprağın ve kozmosun kadim anaları ya yılan gövdeli bir “Canavar” ya taş kesen bir “fahişe” ya da kazanda kaynatılacak bir “cadı” ilan edildi. Bu “akademik stand-up” tadındaki oturumda, şifayı ve bilgeliği temsil ederken bir hamamda eti kaynatılan yerli ve milli Şahmeran’ımızdan; saçları yılanlaştırılıp bakışıyla suçlanan Medusa’ya, Babil’in kozmik anasından bir “canavara” indirgenen Tiamat’a ve nihayet Âdem’e boyun eğmediği için şeytanlaştırılan Lilith’e uzanan hazin ve bir o kadar – eril kompleksler bağlamında – komik düşüş hikâyelerini deşiyoruz. İktidar el değiştiren kozmik rahmin nasıl “tehlikeli bir bataklık” hâline getirildiğini, mitlerin aslında tarihin en eski kara propaganda bültenleri olduğunu ve eriliğin kadın bilgeliğinden duyduğu panik dolu korkuyu anlamaya çalışıyoruz.
