Taladro

2016-2017 yıllarından başlamıştım dinlemeye. Konserine ise hep doğru kişiyle gitmek istediğim için yıllarca bekledim. Şarkılarıyla büyüdüm, karakterini kişiliğini başarılarını kendisini çok sevdiğim bir sanatçı Abdullah abi. Dün ise yıllardır beklediğim o gündü.. Ben şimdi ne söylesem, hepsi az kalır. Enerjisi, sesi, bilmiyorum anlatamıyorum o mükemmel bir insan.. Sahneye ilk girdiği an gözlerim doldu kendimi tutamadım, ağladım. Karşımda olması hayal gibiydi. İlk ve tek kitabı “Sevmek Zor Sevmesen Olmaz” imzalatmak da hayalimdi, o da gün gerçekleşti. Sahneye girdiğinden konser bitene kadar sesim kısılsa da hep eşlik ettim. Ne kadar güzel geçtiğini anlatamam. Bunca zaman gitmediğime kızdım kendime. Ama sözümde durup başardığım için kendimle gurur duydum. Üzüldüğüm şey, hastalığından dolayı ağrısı çoktu. 21 Ekim 2026 seni hiç unutmayacağım. Kitabımı imzalatmıştım dün, ismim Ezgi. Fevzi abiyi Rapozof’u gördüğüme de çok sevindim. “Taladro Türkiye!” :) Talo olmak kolay mı? ❤️❤️