Remzi Asaf, çocukluk yıllarından itibaren hayatın anlamını ve kendine özgü bir yolculuğu keşfetme arzusuyla yanıp tutuşan, kırılgan bir gençtir. Babasının konservatuvarda okumasına izin vermesi, onun için yalnızca bir yetenek gelişimi değil, aynı zamanda kimliğini ve ruhunu bulma çabasında bir dönüm noktası olur. Ancak sanat dünyasında var olma mücadelesi, içsel bir huzursuzlukla gölgelenir. Karşılıksız aşklar ve bir türlü gün yüzüne çıkartamadığı besteleri, onu daha derin bir yalnızlık ve içsel bir çatışmayla baş başa bırakır.
