Sürekli yenilenen ve kendini tekrarlayan bir hayatın, bir zamanın içine sıkışmış ben ve o… Görevlerini kendileri de bilmiyorlar. Gerçekle oyun arasındaki, maskelerle yüzler arasındaki sınır birbirine karışıyor. İnsan kendi hikayesine maruz kalıyor. Ne zaman kendi hikayemizi yaşarız? Ya da ne zaman başkalarının hikayelerine maruz kalırız? 

Eşik, unutmakla hatırlamak, yaşamla maruz bırakılma, oyunla gerçek yaşam, başarmakla, başarısızlık arasında duran iki kişinin; o ve ben’in hikayesi… Gerçek ile kurgu arasındaki sınırın yavaşça çözüldüğü bir oyun. Zaman eğiliyor, tekrar ediyor, başa sarıyor. Eşik, insanın kendini, sesini ve sınırlarını yeniden tanımlamaya çalıştığı bir varoluş alanında duruyor. Toplumun dayattığı ezberlerin karşısında bireyin iç dünyasına ışık tutuyor. Gerçek ile temsilin, samimiyet ile gösterinin birbirine karıştığı bir sahne kurarak, izleyiciyi sadece izlemeye değil, kendi eşiğinde durmaya davet ediyor.

Yazan: Sertaç Sayın

Konsept ve Yöneten: Ozan Ömer Akgül

Oyuncular: Lütfi Can Bulut & Mehmet Küçükgünaydın

Yönetmen Yardımcısı: Beste Yılmaz Özen

Hareket Tasarımı: Salih Usta

Dekor Tasarımı: Serkan Kavurt

Kostüm & Maske Tasarım: Hilal Polat

lşık Tasarımı: Ayşe Sedef Ayter

Ses Tasarımı & Müzik: Güneş Bozkır

Proje Koordinatörü: Ece Şahin

Reji Asistanları: Saliha Bozkurt & Zeynep Köksalan

Afiş: Rabia Kip Telek

Yapım: Standarts Yapım (Salih Ronayi Gültekin) 

Teşekkürler: Kamusal Mizah (Özgür Turhan)