Köyden kent merkezlerine göç etmek zorunda kalanların iki kültür (şehir- köy) arasında sıkışması Özcan Ateş’in “Dawiya Dawî” adlı stand-up gösterisinin temelini oluşturur. Bu göçü birebir yaşayan Özcan Ateş “arada kalma” nın trajik durumunu ve politikleşen toplumsal tavırları ironik bir dil ve yöntemle komedisini icra eder.
Geç yaşta tiyatroyla tanışması ve tiyatro eğitiminde yaşadığı zorluklar, kendisinin ve tiyatrodaki oyuncu arkadaşlarının ilişkisi, sokak ve sanatçı ilişkisi, yakınlarının kentle yaşam mücadelesindeki yaratımları, sanatçı olarak kendisinin politikacılarla iletişimi Özcan Ateş’in konu başlıklarını oluşturmaktadır.
** Oyun dili Kürtçedir.
